Τα χέρια θεωρούνται το πιο κινητό μέρος του ανθρώπινου σώματος. Χάρη στο μεγάλο εύρος κίνησης, είναι δυνατή η εκτέλεση της πιο λεπτής εργασίας χρησιμοποιώντας τα μικρότερα μέρη. Γι' αυτό είναι σημαντικό να διατηρείτε πάντα τα χέρια σας υγιή. Σήμερα, πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένης της νεότερης γενιάς, παραπονιούνται για πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλά τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, γίνεται τόσο δυνατό που ένα άτομο χάνει κυριολεκτικά την ικανότητα να κάνει συνήθεις κινήσεις.
Γενικές πληροφορίες
Το ανθρώπινο χέρι μπορεί να χωριστεί σε τρία ανεξάρτητα τμήματα: τον καρπό, τον καρπό και τα δάχτυλα. Το μετακάρπιο αποτελείται από οκτώ μικροσκοπικά οστά, το καθένα με ακανόνιστο σχήμα. Όλα βρίσκονται σε δύο σειρές. Το μετακάρπιο αντιπροσωπεύεται από πέντε σωληνοειδή οστά, καθένα από τα οποία περιέχει μια βάση, ένα σώμα και ένα κεφάλι. Οι βάσεις συνδέονται με τον καρπό και οι κεφαλές σχηματίζουν αρθρώσεις με τις φάλαγγες των δακτύλων. Οι τελευταίοι, με τη σειρά τους, αποτελούνται από τρεις φάλαγγες. Η εξαίρεση σε αυτή την περίπτωση είναι ο αντίχειρας. Έχει μόνο δύο φάλαγγες.
Τα ανθρώπινα χέρια θεωρούνται ένα εξαιρετικά λεπτό και ταυτόχρονα ακριβές όργανο. Τα δάχτυλα είναι ακριβώς τα μέσα που επιτρέπουν συντονισμένες κινήσεις. Χωρίς αυτούς, η κανονική ζωή δεν είναι δυνατή. Όλες αυτές οι κινήσεις οφείλονται στην κινητικότητα των αρθρώσεων. Ωστόσο, λόγω της υψηλής καθημερινής δραστηριότητας, αυτή η περιοχή διατρέχει υψηλό κίνδυνο να αναπτύξει εντελώς διαφορετικές παθήσεις, μηχανικές βλάβες και τραυματισμούς. Ο πόνος στις αρθρώσεις στα δάχτυλα, κατά κανόνα, συνοδεύει αυτού του είδους τις παθολογικές αλλαγές. Η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση εξαρτάται αποκλειστικά από τον παράγοντα που προκάλεσε την ενόχληση.
Κύριοι λόγοι
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων μπορεί να προκληθεί από διάφορους λόγους. Παρακάτω παραθέτουμε τις πιο συνηθισμένες παραβιάσεις:
- Αρθρίτιδα.
- Οστεοαρθρίτιδα.
- Θυλακίτιδα.
- Μηχανική βλάβη και τραυματισμός.
- Οστεομυελίτιδα.
Αρθρίτιδα
Η αρθρίτιδα αναφέρεται σε οξεία ή χρόνια φλεγμονή μιας άρθρωσης. Η μεμονωμένη βλάβη στα δάχτυλα είναι πολύ σπάνια. Κατά κανόνα, σε τέτοιους ασθενείς η παθολογική διαδικασία επηρεάζει και άλλες αρθρώσεις. Ο αρθριτικός πόνος στην πληγείσα περιοχή χαρακτηρίζεται από έντονη ένταση. Εμφανίζονται όχι μόνο όταν κινούνται τα δάχτυλα, αλλά και σε κατάσταση ηρεμίας. Επιπλέον, σε περιοχές που επηρεάζονται από αρθρίτιδα, σημειώνεται έντονο οίδημα και αλλαγή στη συνήθη απόχρωση του δέρματος.
- Ρευματοειδής αρθρίτιδα. Πρόκειται για νόσο του συνδετικού ιστού μολυσματικής-αλλεργικής φύσης, η οποία είναι κυρίως συστηματικής φύσης. Το έναυσμα για την εμφάνιση αυτής της ασθένειας είναι τα σοβαρά κρυολογήματα, το συχνό στρες και η υποθερμία. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα ξεκινά με πόνο στην άρθρωση του δείκτη. Οι πληγείσες περιοχές πρήζονται, οι ασθενείς παραπονούνται για πυρετό, αίσθημα αδυναμίας και ρίγη.
- Ψωριασική αρθρίτιδα. Κατά κανόνα, αυτό το είδος παθολογίας αναπτύσσεται σε εκείνους τους ασθενείς που έχουν ήδη ψωριασικές εκδηλώσεις στο δέρμα. Πρόκειται για ξηρές, φολιδωτές κηλίδες με κοκκινωπή απόχρωση. Καθώς αναπτύσσεται η ασθένεια, το δάχτυλο γίνεται μωβ και έχει σχήμα λουκάνικου.
- Ουρική αρθρίτιδα. Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια αρκετά συχνή ασθένεια που χαρακτηρίζεται από μεταβολικές διαταραχές, δηλαδή από πουρίνες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτή η ασθένεια μπορεί να πυροδοτηθεί από την αύξηση του επιπέδου του ουρικού οξέος και την επακόλουθη εναπόθεση των αλάτων του απευθείας στους ιστούς των αρθρώσεων. Τυπικά, μια κρίση ουρικής αρθρίτιδας ξεκινά με σοβαρή ενόχληση στην άρθρωση του μεγάλου δακτύλου. Ελλείψει έγκαιρης θεραπείας, η παθολογία εξαπλώνεται σε άλλες αρθρώσεις. Οι κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας εμφανίζονται συχνότερα τη νύχτα. Χαρακτηρίζονται από αυξημένη θερμοκρασία γύρω από την πληγείσα περιοχή και έντονο πόνο. Η ασθένεια εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλα και των δύο χεριών. Τυπικά, η διάρκεια μιας τυπικής προσβολής της νόσου είναι μεταξύ δύο και περίπου 14 ημερών.
Οστεοαρθρίτιδα
Αυτή η ασθένεια σχηματίζεται λόγω της διαδοχικής καταστροφής του χόνδρινου ιστού στην περιοχή της αρθρικής επιφάνειας. Στην περίπτωση αυτής της παθολογίας, η επώδυνη ενόχληση εμφανίζεται αρχικά μόνο μετά από παρατεταμένη σωματική δραστηριότητα. Στη συνέχεια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, η ένταση του πόνου αυξάνεται, και μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και τη νύχτα.
Η αρθροπάθεια των δακτύλων είναι ένα αρκετά κοινό πρόβλημα. Ακόμη και μικροτραυματισμοί μπορούν να πυροδοτήσουν την ανάπτυξή του. Καθώς αναπτύσσεται η ασθένεια, τα δάχτυλα μπορούν να αλλάξουν το συνηθισμένο τους σχήμα, λυγίζοντας στο πλάι.
Ρυσάρθρωση. Όταν αυτή η ασθένεια αναπτύσσεται, επηρεάζει την άρθρωση που βρίσκεται στη βάση του αντίχειρα, η οποία συνδέει επίσης το οστό του καρπού με το μετακάρπιο οστό. Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται λόγω υπερφόρτωσης σε αυτήν την περιοχή. Ο πόνος στην άρθρωση του αντίχειρα και η οπτική παραμόρφωση των οστών είναι τα πιο κοινά συμπτώματα αυτής της παθολογίας.
Θυλακίτιδα
Η φλεγμονή των λεγόμενων αρθρικών καψουλών των δακτύλων, που συνοδεύεται από συσσώρευση υγρού στην κοιλότητα τους, ονομάζεται θυλακίτιδα. Αυτή η παθολογία χαρακτηρίζεται από πόνο στην πληγείσα περιοχή, οίδημα και ερυθρότητα. Το κύριο σύμπτωμα της θυλακίτιδας είναι ο σχηματισμός στρογγυλού οιδήματος στην περιοχή της άρθρωσης, το οποίο έχει απαλή σύσταση. Προσδιορίζεται εύκολα οπτικά.
Με μακρά πορεία, η θυλακίτιδα γίνεται συχνά χρόνια. Σε αυτό το είδος κατάστασης, η φλεγμονώδης διαδικασία συνοδεύεται από την εναπόθεση αλάτων στην πληγείσα περιοχή. Όλα αυτά, κατά κανόνα, προκαλούν πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλα.
Εάν η αιτία του προβλήματος είναι ένας τραυματισμός στο χέρι, τότε η παθολογική μικροχλωρίδα συχνά εντάσσεται στη φλεγμονώδη διαδικασία. Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για ανάπτυξη πυώδους θυλακίτιδας. Συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας, πονοκέφαλο και αδυναμία σε όλο το σώμα.
Τραυματισμοί και μηχανικές βλάβες
Η μετατόπιση των οστών στις αρθρώσεις ονομάζεται εξάρθρωση. Τις περισσότερες φορές, οι αθλητές πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα. Συνοδεύεται από τα ακόλουθα συμπτώματα: έντονο οίδημα της πληγείσας περιοχής, παραμόρφωση της άρθρωσης και έντονο πόνο.
Ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός είναι η εξάρθρωση του αντίχειρα. Αυτή η απομονωμένη θέση τον εκθέτει σε επίθεση κάθε φορά που κάνει οποιαδήποτε λάθος κίνηση. Ο αντίχειρας χαρακτηρίζεται από μια ισχυρή συνδεσμική συσκευή, ωστόσο, διακρίνεται από ένα ορισμένο όριο φορτίου, μετά την υπέρβαση του οποίου εμφανίζεται διάταση. Όλα αυτά συνεπάγονται μετατόπιση των αρθρικών επιφανειών.
Η πιο κοινή αιτία εξάρθρωσης του αντίχειρα είναι μια ατυχής πτώση σε μια ανοιχτή παλάμη. Είναι πολύ εύκολο να προσδιοριστεί η παρουσία αυτού του προβλήματος, καθώς η εξωτερικά προσβεβλημένη περιοχή φαίνεται παραμορφωμένη. Ο έντονος πόνος στην άρθρωση του αντίχειρα μπορεί να επηρεάσει τις κανονικές δραστηριότητες, την εργασία και τον αθλητισμό. Το δέρμα σε αυτό το τμήμα, κατά κανόνα, αποκτά μια κοκκινωπή απόχρωση.
Οστεομυελίτιδα
Μια πυώδης διαδικασία που επηρεάζει τις αρθρώσεις και τους κοντινούς μαλακούς ιστούς ονομάζεται οστεομυελίτιδα. Αυτή η παθολογία αναπτύσσεται λόγω της διείσδυσης βακτηρίων στο σώμα, παράγοντας συνεχώς πύον.
Η οξεία οστεομυελίτιδα, κατά κανόνα, ξεκινά με αύξηση της θερμοκρασίας στους 40 βαθμούς. Η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνεται πολύ γρήγορα, η οποία προκαλείται από σοβαρή δηλητηρίαση του σώματος. Επιπλέον, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει τα ακόλουθα συμπτώματα: πόνο στις αρθρώσεις στα δάχτυλα, ρίγη, απώλεια συνείδησης, έμετο.
Τις δύο πρώτες ημέρες, ο πόνος στα χέρια αυξάνεται σταδιακά. Οι ενεργές κινήσεις των δακτύλων είναι συνήθως αδύνατες. Η παθολογία εξελίσσεται ραγδαία, η οποία εκφράζεται με την εμφάνιση οιδήματος στους μύες του χεριού ακόμα και του αντιβραχίου. Το δέρμα στην πληγείσα περιοχή γίνεται μοβ χρώμα.
Διαγνωστικά
Έγκαιρη αναζήτηση συμβουλών από ειδικό, διάγνωση, καθώς και κατάλληλη θεραπεία - όλοι αυτοί οι παράγοντες καθιστούν δυνατό τον εντοπισμό της νόσου και την πρόληψη της περαιτέρω εξέλιξης της και την ανάπτυξη σοβαρών επιπλοκών. Ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων δεν πρέπει να αγνοηθεί, καθώς ακόμη και μια μικρή παθολογία μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη απώλεια κίνησης και να κάνει τον ασθενή ανάπηρο. Ενδέχεται να απαιτηθούν τα ακόλουθα διαγνωστικά βήματα για τον εντοπισμό του προβλήματος:
- Ακτινογραφία χεριού.
- Εξετάσεις αίματος (κλινικές/βιοχημικές) και ούρων.
- Προσδιορισμός της ποσότητας των πουρινών.
Ποια πρέπει να είναι η θεραπεία για τον πόνο στις αρθρώσεις των δακτύλων;
Ανεξάρτητα από την πραγματική αιτία της παθολογίας, η θεραπεία πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και να επιλύει τρία προβλήματα ταυτόχρονα: θεραπεία της κύριας νόσου, αποκατάσταση της κύριας λειτουργίας του χεριού και ανακούφιση από τον πόνο.
Φυσικά, η καταπολέμηση μιας συγκεκριμένης ασθένειας εξαρτάται από τη φύση της. Σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ο γιατρός συνταγογραφεί την κατάλληλη θεραπεία. Ωστόσο, η ανακούφιση της ενόχλησης στο χέρι και η λειτουργική του ανάπτυξη ακολουθούν γενικούς κανόνες.
Για την ανακούφιση της δυσφορίας, η σύγχρονη ιατρική προσφέρει μια ποικιλία φαρμάκων. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα συνταγογραφούνται συχνότερα.
Για την εξάλειψη του πόνου που οφείλεται σε αυτοάνοσα νοσήματα (για παράδειγμα, ρευματοειδή αρθρίτιδα), χρησιμοποιούνται γλυκοκορτικοστεροειδείς ορμόνες. Έχουν εξαιρετική αντιφλεγμονώδη δράση και φέρνουν την επιθυμητή ανακούφιση σχετικά γρήγορα.
Ειδικές αλοιφές που περιέχουν αναισθητικά συστατικά μπορούν να ενισχύσουν κάπως την επίδραση των φαρμάκων.
Συμπέρασμα
Συμπερασματικά, πρέπει να σημειωθεί ότι ο πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων δεν πρέπει να αγνοείται. Η θεραπεία που προσφέρει η σύγχρονη ιατρική είναι τις περισσότερες φορές αποτελεσματική για την καταπολέμηση αυτού του προβλήματος. Το κύριο πράγμα είναι να αναζητήσετε αμέσως βοήθεια από έναν γιατρό και να υποβληθείτε στην απαραίτητη διαγνωστική εξέταση. Να είστε υγιείς!